Info vooraf: ik woon nu 2,5 maand op Curacao, werk onregelmatig, volleybal met Antillianen en doe lekker veel met het gezin. Over dit onderwerp zal ik namelijk vaker wat schrijven.

 

De populaire tv-serie Dynasty zat beter in elkaar dan ik vroeger dacht. Zo was er bewust gekozen bij de persoon van Alexis voor zwart haar en bij Crystal voor blond haar. In strips hebben schurken ook altijd een vage, zwarte baard en zijn helden gladgeschoren.

 

Vanaf het moment dat ik me uitschreef in Den Haag en nog een opdracht deed bij de IND, heb ik nagedacht over hoe mijn integratie op Curacao zou verlopen. Ik vertrok met mijn gezin voor een periode van drie jaar, had zeker 9 lessen Papiaments gehad. Toen ik de eerste drie weken in een hotel verbleef wist ik 1 ding al snel: de taal leren is essentieel om te integreren. En waarom zou ik dat willen? Nederlands wordt men geacht te spreken en Curacao behoort tot het Koninkrijk. Maar de voertaal is Papiaments/Papiamentu. En ik voel mij te gast in dit land en dus pas ik me graag aan, zeker aan de taal. Je kunt je overigens prima redden op het eiland met Nederlands: er zijn mensen die hier al jaren wonen en zonder 1 woord Papiaments alles kunnen doen wat ze willen. Maar ik merk dat als ik Curacao beter wil leren kennen, Papiaments onontbeerlijk is. Een verplichting zou niet gek zijn, want ik ben nu te laks om een goede cursus te vinden.

Naast taal heb je normen en waarden als volgend punt op de integratie-agenda. En die kom je overal tegen: in het verkeer; op het werk; in winkels, op straat, bij het volleyballen. En wat betekent dat voor mij? Ik heb immers mijn eigen waarden en normen, ook al ben ik daar niet altijd van bewust. En als ik mensen tegenkom met andere waarden en normen, is dat dan kenmerkend voor alle Antillianen? Ik heb nog niet ontdekt dat er zaken zijn die voor mij moeilijk zijn om mee om te gaan. Iedereen is over het algemeen bijzonder vriendelijk. En in Nederland heb je ook heel veel verschillende mensen en verschillende gedragingen en uitingen.

Wat ik merk is dat ik mensen in mijn omgeving zoek die op belangrijke zaken gelijkgestemd zijn. En zo zal dat wel vaker gaan met het binnentreden in andere culturen: je zoekt gelijkgestemden. Geen wonder dat je mensen uit hetzelfde land van herkomst bij elkaar ziet.

Het belangrijkste verschil met het integratiedebat in Nederland is voor mij het feit dat het lijkt dat de normen en waarden niet essentieel verschillen. Dat maakt het makkelijker om in ieder geval naast elkaar te leven.

 

Daarnaast is er iets wat ik over de hele wereld al heb gemerkt: blank, donkerblond, man en lang werkt niet vaak in je nadeel.